Maandagochtend. Ik zit te schrijven. Aan dit blogbericht. En aan mijn boek. Terwijl ik aan mijn boek schrijf gieren de zenuwen door mijn armen en benen, vertrekkende vanuit mijn borst. Opgewekte, plezierige, van het type ik-ben-er-helemaal-klaar-voor soort zenuwen. Volgens mij is dit het soort zenuwen dat zwangere vrouwen op het einde van hun zwangerschap ervaren. (Dat kom ik vast ooit zelf nog wel te weten.) Voorlopig stel ik me absoluut tevreden met deze ik-ben-zwanger-van-een-boek ervaring. Eentje waar ik blij en nu al trots van word. Ik begin er een beetje van te glimmen, voel me er vitaal en über-aantrekkelijk door. Vast staat dat ik ook een soort van nestingsdrang voel opkomen terwijl het boek nog even verder rijpt om ter wereld te komen. Ik wil mijn interieur zo snel mogelijk nog helemaal herinrichten, omdat ik de voorbije maanden hele mooie stukjes van mezelf heb ont-moet. Stukjes die ik ten volle wil gaan uit-leven, in-leven, be-leven, leven! De zwangerschap is best heftig geweest. Alsof de hormonen mij de voorbije maanden van links naar rechts en van boven naar onder sleurden. Ja zelfs enkele keren helemaal door het slijk. Om daarna toch weer bij mezelf uit te komen en te zien wat ‘is’, ‘wie ik ben’. En vervolgens bevestigend, krachtig en met de glimlach tevreden te knikken. Leuk wel dat deze zwangerschap niet gepaard is gegaan met de vorming van striemen (al heb ik wel bladzijden en bladzijden vol lijnen getekend nadat mijn creatieve ikje eindelijk weer is mogen ontdooien). Leuk ook dat deze zwangerschap niet gepaard is gegaan met het ophouden van vocht en extra kilo’s (al voelt het wel alsof ik zwaarder ben geworden en binnenkort weer vederlicht zal zijn). Ja, er zullen vast ook wel wat slapeloze nachten aankomen. Nachten waarin ik de slaap niet kan vatten van geluk, van zorgen, van trots om het kleine wondertje dat ik zelf ter wereld zal hebben gebracht.

Net als iedere trotse ouder zal ik mijn boek koesteren op nummer één. Net als iedere trotse ouder zal ik mijn boek herkennen uit de duizend. Uniek in zijn soort. Bijzonder en toch ook weer heel gewoon.

bore-out burn-out boek zwanger

 

 

 

 

 

 

 

Nog even…en ondertussen schrijf en werk ik lekker gierend verder.

Tot gauw!
Grtjs,
Frouke