Ziek door verveling. Kan dat?!

//Ziek door verveling. Kan dat?!

Ziek door verveling. Kan dat?!

Ja, dat kan! De verbazing is groot bij onze noorderburen (misschien ook bij uw en mijn zuider-, ooster- en westerburen in de straat maar die hebben het mij de afgelopen week niet gevraagd). Hoe dan ook…hun verbazing, die wordt gevolgd door nieuwsgierigheid en interesse. En dat apprecieer ik wel.

Ze vinden het bijzonder gek, kijken me aan alsof ik een grapje maak, alsof ik zo meteen nog een boeketje bloemen uit mijn mouw zal toveren. Algauw hebben ze door dat ik het meen. Dat het niet gepast zou zijn deze frêle Vlaamse juffrouw niet serieus te nemen. Want ze meent het. En geen klein beetje.

Ik kan het bijna tot de standaardreactie dopen ‘Als je iets niet leuk vindt, dan doe je toch gewoon wat anders??’

20150924_Doemijmaarwatanders

‘Nee! Echt waar? Is het zó simpel?’ Dat ik daar nu zelf niet opgekomen ben. Stel dat het echt zo eenvoudig was geweest, dan zou dat dus betekenen dat ik mij eerst drie jaar ernstig tegen deze voor de hand liggende en snel toe te passen oplossing verzet heb, om vervolgens nóg eens drie jaar van mijn leven te verzinnen wat ik allemaal neer zou kunnen pennen om er een boek over te schrijven. Nou (dat zeggen ze veel in Nederland), dàt lijkt me pas echt gek!

Maar goed. Gaandeweg in het gesprek begint het hen te dagen… Oké, het kan dus. ‘Maar hoe komt dat dan? Wat hebben al die mensen die dit meemaken (want ze snappen ondertussen ook dat ik niet zó uniek ben als ze op het eerste zicht dachten) dan met elkaar gemeen?’

Eens kijken… ‘Ze voelen niet.’

‘Nee joh! Kom je dààr mee? ‘Voelen’? Dat is toch hartstikke zweverig?’ Dat is bijna letterlijk wat Paul Van Liempt me vroeg in zijn liveshow en dat is letterlijk wat duizenden anderen met hem dachten.

Ik vraag me nu af, nadat ik even de tijd heb genomen daar verder over na te denken, waarom ik niet geantwoord heb: ‘Voelen zweverig? Om écht te voelen, en zeker als je net als ik heel diep en intens voelt, moet je potverdorie stevig met je voeten op de grond staan! Dénken, dat is pas zweverig. Dat is vluchten, rond de pot redeneren, rationaliseren, ver weg van wat je voelt, veilig in je hoofd, niks aan.’

Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want dan zou ik op hun nationale televisie gevloekt hebben en ik had net het woord ‘ambetant’* in een zin gesmokkeld, dus mijn joker was al opgebruikt.

Ik ben alvast erg benieuwd hoe dit verder gaat, zowel bij onze noorderburen als bij de buren bij u en mij in de straat.

Met de knipoog 😉

Frouke

 

(*’onprettig’, betekent ook ‘vervelend’, maar dat wordt in deze context iets te verwarrend)

2015-09-24T00:59:23+00:00

2 Reacties

  1. Rik 11 maart 2016 om 01:07 - Antwoord

    “Om écht te voelen, en zeker als heel diep en intens voelt, moet je potverdorie stevig met je voeten op de grond staan! Dénken, dat is pas zweverig. Dat is vluchten, rond de pot redeneren, rationaliseren, ver weg van wat je voelt, veilig in je hoofd, niks aan.’

    ?
    Knap uitgedrukt!

Reageer op dit bericht