“De Tao pleit voortdurend voor nederigheid.
Al het water stroomt immers naar het laagste punt.
Daar komt alles moeiteloos naar je toe.
Je hoeft niet (iets gewichtigs) te doen, om alles te zijn.
Het nederigste niets is een hoog goed,
want waar niets is, daar kan nog alles gebeuren.
Waar iets is daar kan alleen met inspanning iets anders komen.”

Tao Te Tjing
(http://www.tekensvanleven.nl/)

 

Voor wie erbij was op mijn boekpresentatiefeestje op 11 september 2015, sindsdien een lezing of workshop bijwoonde of gewoon mijn boek tot de laatste bladzijde gelezen heeft, weet dat ik iets heb met steentjes en water en hoe die elkaar kunnen beïnvloeden. Naar aanleiding van een masterclass die ik onlangs gaf kwam ik op bovenstaande tekst uit. Ik las ‘m voor bij het begin en merkte op dat ik ooit, ergens in maart 2012 ongewild maar snoeihard op dat laagste punt terecht kwam. Plots ontstond er (een) ruimte voor zoveel meer, maar op dat moment zag ik alleen het grote ‘niets’.

Nu, ruim 5 jaar later, en een boeiende baan als trainer, twee sprongen in het diepe water van zelfstandigen, een boek, drie logo’s en websites, de opstart en ontwikkeling van een coachpraktijk, een hele bende collega coaches, een ton nieuwe inzichten, en heel wat verrassende ont-moetingen rijker, ben ik opnieuw toe aan zo’n laagste punt. Deze keer heel bewust, bij aanvang ongewild, maar gaandeweg uiterst welkom.

Stilaan loopt een druk coachseizoen ten einde. Aanvullend hakte ik de voorbije weken hier en daar enkele moeilijke knopen door, annuleerde ik met pijn in het hart een aantal evenementen en besloot ik heel binnenkort de stilte in mezelf ten volle uit te nodigen. Vier dagen en vier nachten zal ik al vastend ‘alleen’ doorbrengen in de natuur om te her-bronnen. Daarna ligt die creatieve zomer, die ik voor mezelf reeds in maart reserveerde, maagdelijk wit voor me uitgestrekt. Als een rivier vol steentjes. Ik weet het zeker…het water zal er anders stromen dan voorheen.

Fijne zomer iedereen!
Frouke