Hoogsensitiviteit doorleefd, in hart en ziel

Hoogsensitiviteit. Een term waarmee ik steeds minder werk. Wat? Ja, ik schreef er nog wel een boek over, I know! Wellicht een "zijns-gegeven" dat ik wél steeds echter beleef (uitleef). Elke dag die ik leef leer ik bij, verander en ontwikkel ik. Zo heb ik ervaren dat de term op zich én de onderliggende kennis bijzonder waardevol kunnen zijn in een bepaalde fase van onze persoonlijke ontwikkeling (en ontdekkingstocht). En...dat diezelfde term en kennis een struikelblok kunnen vormen om vérder te gaan, te kijken, diéper te voelen, te verbinden, je hart nog meer te openen, voor alle leven, voor iedereen, los van intelligentie, gevoeligheid, persoonlijkheid, begrip, empathie etc. Tijdens mijn verschillende verblijven in Peru heb ik persoonlijk ervaren dat wat ik over mezelf dacht in functie van hoogsensitiviteit niet overeind bleef. > Gevoelig aan geluid? Ik sliep er als een roosje in de meest luidruchtige hotels, met rochels, nimmer aflatend straatlawaai, nachtelijke serenades onder de douche, vrijende koppels, toeslaande deuren, radio jungle .... > Nood aan vast ritme om niet overprikkeld te raken? Ik beleefde er wekenlang de meest onregelmatige dagen en nachten van mijn leven. Mijn lichaam werd op alle manieren uit haar comfortzone gehaald en uitgedaagd. Ik voelde me er vooral sterker door worden. > Gevoelig aan bepaalde voedingsmiddelen? Ik at er alles. Het was geen enkel probleem. > Alles voelen, horen, zien. Het onuitgesprokene, het onzichtbare, het [...]