Deze ontboezeming past mooi in de categorie Open & bloot. Perfecter kan bijna niet. Want ten eerste ga ik dan bekennen dat er afgelopen vrijdag helemaal niemand kwam voor de Soul & Spirit Circle die ik met hart en ziel organiseer. Als ondernemer gebeurt het wel vaker dat er eens een evenement slecht gemikt of slecht gesmaakt valt dus dat ben ik in principe wel gewend. Toch vond ik het een beetje jammerder dan anders. Het bood me wél de kans om verder te werken aan een Soul drawing waar ik een paar dagen eerder aan begonnen was. Het moet rond 17u geweest zijn die avond dat uitgerekend de vriend waarvoor ik de tekening aan het maken was mij een berichtje stuurde met de vraag of ik dat liedje al had ingezongen.

Haha. Nejet gij! Natuurlijk niet.

Mijn eerder gebruikte excuus dat ik geen microfoon had kon ik niet meer gebruiken aangezien er een vette Snowbal blue op mijn bureau ligt te blinken. Bleef er niets anders meer over dan toegeven dat ik met de piepers zat. Want zo’n liedje zingen recht vanuit het hart, tijdens één of ander ritueel, da’s één ding. Dat gaat vanzelf, da’s pure liefde, dat stroomt. Dat is niet van mooi, dat is gewoon van doen, van zijn, van genieten, van delen. Datzelfde liedje zingen in uw eentje in de living, met als publiek een über-kritische computer, da’s iets anders! Maar de vriend gaf niet af. Geen ontkomen aan. Ik moest en ik zou. En vanuit mijn hart. Want anders telt het niet.

Voor mij is het werken met spirits een hele krachtige hartopener en dus besloot ik in mijn eentje te gaan cirkelen. Ik installeerde mij op de plek waar we de cirkel anders doen en ging van start. Deze cirkel droeg ik op aan mijn reis in Peru, aan mijn maestro’s van ginder en van hier, aan de spirits, aan het leven. Het raakte mij. Ik bad tot de spirits en ik zong. En ik nam op. Gewoon. Met mijn smartphone, nothing fancy.

Het is bijzonder want een tijdje terug schreef ik nog iets over ‘mooi’ wanneer het gaat om tekenen. Hoeveel mensen er niet tekenen omdat het zogenaamd ‘mooi’ moet zijn. Het niet doen, bang voor de reacties van anderen. Hoe spijtig ik dat vind. En lap. Right in your face! Schoon hé, hoe dat ge alles toch altijd weer terug op uw ‘taloor’ krijgt…

Begin januari begon mijn stem zich te openen in Peru, om zich telkens weer te sluiten wanneer mijn mind in oordeel ging. Gaandeweg lukte het me om haar steeds meer, steeds langer open te houden. Het was een magische tijd. En toen dacht ik dat ik er klaar voor was, dat het voor altijd zo zou blijven. Ik beloofde het, aan de plantenspirits, die voor deze krachtige transformatie zorgden. Ze brachten me vervolgens twee liedjes. Ik herinner me het nog goed. Ik zat in de jungle, midden april, en de melodie en de woorden kwamen gewoon uit mij gestroomd. Hier en daar haperde het wat, dus toen de nacht viel nam ik mijn potlood en papier mee naar bed. Gelukkig, want midden in de nacht volgde de rest van het verhaal.

Ondertussen kreeg ik de kans om de liedjes te delen, tijdens de Soul & Spirit circle en tijdens een aantal zweethutten*. Van hart tot hart gingen ze, die liedjes. Als ik mij helemaal open en overgeef aan het moment, dan gaat het allemaal vanzelf. Zoveel makkelijker. Maar ze opnemen, ze herbeluisteren en hellleuuup, ze ook effectief délen??

Jep, mijn mind kruipt er wederom tussen. But practice what you preach nietwaar?

En dus deel ik vandaag één van deze nieuwe liedjes, helemaal perfect onperfect, recht uit het hart, en compleet open en bloot, want hoewel de vingertopjes van drie vingers van mijn linkerhand bijna purper uitslaan, is gitaar spelen én zingen voorlopig nog niet aan mij besteed. Ik geniet er wel ontzéttend van dus wie weet komt er binnenkort alsnog een versie met gitaar! 🙂

Bij deze een dikke dankjewel aan de vriend uit Peru, en aan alle mensen die zich de afgelopen maanden hebben laten raken in hun hart en me aanmoedigden om de liedjes op te nemen omdat ze bedoeld zijn om te delen. Anders had ik ze niet gekregen.

Lieve hartegroet,
Frouke

 

Links:

– het liedje Ser Humano (neemt je mee naar Soundcloud) gaat over hoe mooi je als mens ‘mens’ kan zijn als je het gevoel hebt van ver te zijn gekomen. Het kwam spontaan tot mij in de vier talen die ik tijdens mijn verblijf in Peru als mijn beste vrienden ben gaan beschouwen. De wereld opent zich wanneer je meerdere talen spreekt, maar de taal van het hart is universeel, en dat is nog het allermooiste.

– volgende Soul & Spirit Circles: do 11 en vrij 12 juli

– inschrijven Mee-reisverhaal Peru

– *zweethut onder leiding van Peter Rouffa (met wie ik in augustus samen een Vision Quest organiseer)