*nieuws* Van lastige verandering naar grote verademing

//*nieuws* Van lastige verandering naar grote verademing

*nieuws* Van lastige verandering naar grote verademing

“Ik ben Bore-outcoach!” antwoordde ik fier de afgelopen jaren als mij gevraagd werd wie ik was. Trots op wat ik had verwezenlijkt nadat een crash in maart 2012 zich als een kers op mijn stevige vervelings-taart positioneerde. Een dikke vette bore-out vormde de aanleiding voor een 180° carrièreswitch over heuvelachtig parcours. Stap voor stap, de ene keer al meer in de juiste richting dan de andere, kwam ik steeds dichter bij het ontdekken van mijn sterke KernTalenten waarna ik moedig verder stapte op zoek naar bijpassende activiteiten die zoveel mogelijk KernTalenten combineerden én ook nog eens zinvol waren op de koop toe. Ik leerde websites bouwen, klanten binden (figuurlijk!), folders en visitekaartjes ontwerpen, sprak af met collega’s, werkte samen en alleen, volgde opleidingen en workshops om mijn kennis bij te schaven en …

BAM!

De tevredenheidsinspectie

Een tijdje geleden stond daar plots een duo van de lokale afdeling van de tevredenheidsinspectie voor de deur van mijn hart. Of ik nog gelukkig was, wilden ze weten. Ze staarden me streng aan, al ontwaarde ik ook een dun laagje mildheid helemaal onderaan in hun blik. Ik haperde even en stamelde “Euh, euh, …”

“Wel, wat wordt het juffrouw?” vroeg de ene ietwat ongeduldig. “We hebben al een paar keer op deur geklopt en toen gaf je niet thuis, maar nu gaan we niet meer weg zonder antwoord.”

“Even beginnen bij het begin,” kwam de andere tussenbeide. “Wie ben je?” vroeg hij.

Oh, die is gemakkelijk dacht ik. Hoopvol en enigszins gesterkt door de eenvoud van deze vraag antwoordde ik zachtjes glimlachend: “Ik ben Frouke, Bore-outcoach.”

Het duo staarde me vol ongeloof aan. Hun mond viel open van verbazing. Ze knipperden even verbouwereerd met hun ogen, keken elkaar kort aan en richtten toen hun starende blik weer op mij.

Het begon me te dagen dat ik niet het goede antwoord had gegeven. Een benauwd gevoel bekroop me, de druk in mijn borst zwol aan, de watten in mijn hoofd groeiden met een snelheid omgekeerd evenredig aan het smelten van het poolijs, en mijn hart kromp zodanig samen dat zelfs het duo even angstig om zich heen keek. Met het plotse ‘bewuste’ besef dat ik niet Bore-outcoach was en dat de tijd zich aandiende om weer één en ander los te laten, liet het duo me bezwaard achter. Tijd voor bezinning diende zich aan. Want als ik niet (langer) Bore-outcoach was, wie was ik dan wel?

Op bezinning

Frouke-gewijs koos ik dan maar meteen voor de zowat minst eenvoudige vorm van bezinning: een Vision Quest. Dit is één van de oeroude gebruiken van Indianen stammen waarbij je 4 dagen en 4 nachten in afzondering en al vastend op een plekje in de natuur doorbrengt met een bidon water, heel wat beestjes, de zon, de bomen, de rotsen, je vraag (“Wie ben ik?” in mijn geval), je ego, de spirits en heel veel tijd.

Zo kwam het dat ik begin juli dwars door mijn grootste angsten ging (alleen in een bos, wakker, zonder tent en in het donker). Niets van alles wat ik had gevreesd, gebeurde. Ik werd niet opgegeten of aangevallen, ik werd niet psychotisch en ging ook niet dood van de honger. Er waren moeilijke momenten, dat wel. Soms pijnlijk ook, heel erg. Maar er kwam meer.

Er kwam antwoord op de vraag “Wie ben ik?” en het inzicht dat Bore-outcoach niet is wie of wat ik ‘bén’ maar wat ik doe. Deze kleine identiteitscrisis (waarvan ik jullie even een sterk vereenvoudigde versie geef) was nodig om te kunnen loslaten waaraan ik de voorbije jaren al snel gehecht was geworden. De idee dat Bore-outcoach dé job voor mij was. De website, het logo, de look & feel, de visitekaartjes, de grote banner, etc. Het werd duidelijk dat ik daar op emotionele wijze aan gebonden was geraakt waardoor wijze keuzes in functie van veranderende interesses en behoeften niet mogelijk waren. Op die manier kon ik niet verder, want kwaliteit en authenticiteit zijn twee van mijn belangrijkste waarden in alles wat ik doe. Practice what you preach!

Verademing

Het duo van de tevredenheidsinspectie kampeerde ondertussen knikkebollend en vreselijk geduldig in het portaal van mijn hart. Even vastberaden als ik om niet te vertrekken tot alles weer oké was.

Ik gunde mezelf deze zomer vier weken lang een creatief verlof. Dus toen ik thuis kwam van mijn Vision Quest rolde ik haast naadloos van het ene uiterste (ontbering) in het andere (verwenning). Ik heb me geamuseerd! Mijn hartje leefde helemaal op. Ik heb gecreëerd, getekend, geschilderd, geknutseld, hout leren kappen, gelezen, geschreven, getimmerd en…ingezien. 

Leren omgaan met verandering is mijn grootste levensles én mijn grootste verademing.

Daarom heb ik besloten mezelf een creatief jaar te gunnen! 🙂

“Huh, wat? Oh, dat! Wauw” krabbelt het duo van de tevredenheidsinspectie recht. Met fonkelende oogjes kijken ze op. “Meent ze het?” vraagt de ene aan de andere. “Ja, zo lijkt het wel!” roept de andere enthousiast terug.

Ik glimlach. Ja, ik meen het. En ik vind het ontzettend spannend, want risico nemen is niet één van mijn sterkste KernTalenten, maar de drang naar autonomie en mijn driedubbele creatieve behoefte doen me springen.

Veranderingen

Wat de Vision Quest me ook doen inzien heeft, is dat ik Bore-outcoaching wel nog graag doe, hetzij op een ander ritme, in een andere omgeving en op een andere manier.

Enkel nog KernTalenten-coaching

Vanaf september leg ik me toe op KernTalenten-coaching. Dat betekent dat ik zelf geen KernTalenten Analyses meer zal doen. Daarvoor kan je terecht bij mijn steeds groter wordende groep collega KernTalenten analisten. Inzicht in je KernTalenten is de eerste stap. Er actief, constructief en effectief mee aan de slag gaan de volgende. Ik richt me dus op mensen die er écht voor willen gaan en die hun KernTalenten tot in detail wil leren kennen of inzetten om een fijne baan te vinden of te creëren. Mensen die bereid zijn veranderingen aan te brengen in hun leven, privé of op het werk en niet vies zijn om daar één en ander voor uit te proberen. Ik werk hiervoor met loopbaancheques!

Natuurcoaching

Ruim 4 jaar ervaring als coach heeft me geleerd dat buiten coachen een triple win is. De meeste mensen komen er niet toe wat vaker tijd door te brengen in de natuur hoewel ze dit wel heel graag willen. Een eenvoudige wandelcoaching levert je dus niet alleen inzichten en antwoorden op, maar ook een uurtje rustige beweging. Bovendien heeft de natuur de bijzondere gave om je zonder veel omwegen bij de kern van je vraag/probleem te brengen. Ze spiegelt en symboliseert en verleidt je om uit je hoofd te komen (waar het ongetwijfeld heel erg boeiend is) en dichter bij je gevoel (wat voor velen spannend, maar net daarom interessant is). Daarnaast is de natuur ook voor mezelf als coach een fijne omgeving waaruit ik energie en inspiratie haal om het coachproces te optimaliseren, en waarin ik ook mijn intuïtie volop kan inzetten.

Nieuw ritme

Om als Bore-outcoach de kwaliteit neer te kunnen zetten die ik van mezelf eis, én tegemoet te kunnen komen aan mijn andere (voornamelijk creatieve) hongertjes, moet ik het aantal contactmomenten beperken. Daarom start ik vanaf september met maandag en dinsdag als vaste coachdagen, om de twee weken.

Locatie

Op maandag coach ik op de gemeenschapsgrond in het hart van de Merode (Rode Laakstraat, Veerle-Laakdal). Op dinsdag is mijn praktijk te Westerlo mijn vaste stek voor coaching.

Niet één job is me op het lijf geschreven. Elke dag opnieuw creëer ik die omstandigheden die ik nodig heb om op een zinvolle manier voldoening en energie te halen uit wat ik doe. En dat verandert nogal eens…

Grtjs,
Frouke

2017-08-28T20:49:02+00:00

14 Reacties

  1. Tommy 28 augustus 2017 om 21:41 - Antwoord

    Mooi, dat je die continue zoektocht met voortschrijdende inzichten (in jezelf) toelaat en hoe je er trouw aan jezelf mee omgaat. Om jouw woorden te gebruiken: high five!

  2. Anna berg 28 augustus 2017 om 22:31 - Antwoord

    Heel visueel stukje over de nieuwe afslag. Veel succes

  3. Ilse Schorrewegen 29 augustus 2017 om 12:59 - Antwoord

    Wauw, zo trouw aan jezelf…
    Mooi is dat, mensen die toepassen wat ze delen met anderen.

  4. Liese 29 augustus 2017 om 13:21 - Antwoord

    Wat een mooie, nieuwe, spannende veranderingen die toch heel vertrouwd aanvoelen! Ik ben zoooo blij en trots! 🙂 (en nu verder op schattentocht, op zoek naar nieuwigheden hier op je site)

    • Frouke Vermeulen 30 augustus 2017 om 15:35 - Antwoord

      Benieuwd welke schat je het meest verrassend vond 🙂

      • Liese 1 september 2017 om 21:25 - Antwoord

        Het is twijfelen tussen de illustratie van ‘natuurcoaching’ en het creatief jaar. En dan hebben we het nog niet gehad over de sneak previews van VV! 🙂

        • Frouke Vermeulen 4 september 2017 om 13:18 - Antwoord

          Leuk! 🙂
          De sneak previews zijn al wat ‘ouder’, maar er komt absoluut nieuw werk aan.

  5. Rene 29 augustus 2017 om 16:57 - Antwoord

    Zo hé, wat een pracht kracht van een deelmoment. Bezinning gedeeld. Wat superinspirerend om te lezen. En zo herkenbaar, vooral het werkritme aanpassen. Het bevalt mij zo goed! Dank voor je mooie verhaal Frouke.

  6. Raymon 22 december 2017 om 20:29 - Antwoord

    Zo mooi hoe je dit omschrijft, top! Nog mooier vind ik dat je dit zo openlijk deelt. Niet iedereen durft of kan zich zo kwetsbaar opstellen. Thanks Frouke, ik kan hier heel veel uithalen voor mijzelf.

Reageer op dit bericht