Mindwatjes? Nee hoor!

//Mindwatjes? Nee hoor!

Mindwatjes? Nee hoor!

Gisteren, zaterdag 28 februari 2015, mocht ik vijf stoere jongens en drie leuke mama’s leren mindmappen. Al van bij de eerste kennismaking was ik helemaal weg van mijn jonge deelnemers. Eén van hen vertrouwde me toe dat het’wel hééééél vroeg opstaan was’, een andere trotseerde de koude ochtend op z’n fiets (en kwam heel cool zonder mama of papa mee doen) en nog een andere zat te popelen op zijn stoel om eraan te beginnen. Deze jongste deelnemer wilde immers graag leren mindmappen omdat hij ‘suuuuper graag’ nieuwe dingen leert. Voor enkele andere gastjes was ‘leren’ net waar het schoentje knelde en zij wilden graag leren mindmappen om het studeren wat leuker te maken. Stapje voor stapje leerden deze coole gasten hoe ze een mindmap kunnen opbouwen. Mijn mond (en die van de mama’s) viel geregeld open van verbazing bij het zien van hun durf, ongedwongenheid en originaliteit waarmee zij de inhoud van hun mindmaps op het papier tot leven brachten. Ze werkten enthousiast (en bij momenten muisstil!) aan een mindmap over zichzelf met hobby’s, familie, huisdieren en jaha…ook hun liefjes!, over wat ze moesten studeren of in een boek gelezen hadden en aan een weekplanning.

20150228_11225620150228_112316

 

 

 

 

IMG-20150228-WA000020150227_welkom

 

 

 

 

Of hij ook mocht blijven in de namiddag vroeg er eentje toen de klok al 12.00u aangaf. Dat hij er ’s morgens stiekem eigenlijk niet veel zin in had, bekende een andere, maar dat hij er echt van had genoten en het zeker eens zou proberen voor zijn Franse toetsen. Heel mooi om te horen van de derde dat hij er op voorhand niet echt een goed oog in had, in dat mindmappen, maar dat het hem verrassend goed beviel nu. De vierde zat op het einde nog steeds met zijn hoofd in zijn zeer uitgebreide en knappe mindmap. Nummer vijf wipte van tevredenheid op en neer op zijn stoel en vertelde dat hij nu veel beter begreep hoe het mindmappen in zijn werk ging (hij kende het van een juf of meester maar ze hadden er toen jammer genoeg niet zo heel veel tijd voor gehad). De jongens hadden ook nog enkele belangrijke tips voor mij: zo mochten de muren wel wat vrolijker aangekleed worden, de gommen net iets beter zijn (want gommen mag -en spieken trouwens ook!), en….mochten er veeeeel meer koekjes zijn! 😉

En de mama’s? Ja, sorry, ik was zo onder de indruk van de jonge(ns) deelnemers dat ik hen bijna vergat! Zij gaven aan het een heel gezellige voormiddag te hebben gevonden.

Helemaal op het einde daagde ik hen allemaal uit. Over 10 dagen contacteer ik deze jongens en hun mama’s weer, ik ben alvast benieuwd! En jij?

grtjs,
Frouke

2015-03-16T13:40:17+00:00

Reageer op dit bericht