Kunnen woorden ook wapens zijn?

//Kunnen woorden ook wapens zijn?

Kunnen woorden ook wapens zijn?

Onlangs vroeg mijn zevenjarig nichtje me: “Hoe ontstaat oorlog eigenlijk?” Ik werd van antwoord geven gespaard door iets wat er gebeurde in de tekenfilm die we aan het bekijken waren. Gelukkig maar want ik had het zo gauw nog niet geweten.

Niet veel later zei mijn nichtje: “Weet je Frouke, geloven in God, dat gaat eigenlijk over geloven in jezelf.” Van antwoord geven was er dit keer zelfs geen sprake. Enerzijds omdat ik van verbazing met mijn mond open zat, anderzijds omdat ze dit heel stellig zei en helemaal geen antwoord verwachtte. Hoe kan het dat zoveel wijsheid in een kind zit en soms (schijnbaar?) zo weinig in een volwassen mens?

Vandaag herdenken we ‘Wapenstilstand’, wat impliceert dat er (minstens) twee partijen zijn en dat er wapens bij betrokken zijn (of waren). Die oorlogswapens zijn doorheen de geschiedenis sterk geëvolueerd en we denken hierbij allemaal vast in eerste instantie aan messen, machetes, zwaarden, geweren, kanonnen, chemicaliën, gevechtsvliegtuigen enzovoort. Deze wapens zijn hét middel van communicatie ten tijde van oorlog. De gedachte aan wat die wapens aan kunnen richten en de bijhorende beelden in de media, die hakken erin bij mij. Als hoog sensitief persoon is het ontzettend moeilijk om naar dit soort berichtgeving te luisteren of te kijken zonder overspoeld te worden door verdriet, afschuw en nog zoveel meer.

Zowat iedereen die ik ken is tégen oorlog. Iedereen zou graag willen dat er overal vrede komt. Geweld en vernieling worden massaal veroordeeld, in verre landen met mensen en culturen die ons vreemd zijn maar ook in eigen land bij een betoging uit onvrede met het beleid. We vragen ons luidop af waarom het zo moeilijk is om de wapens neer te leggen en te praten.

Heel misschien kunnen we vandaag dan ook allemaal onszelf eens de vraag stellen of wij eigenlijk wel vrede hebben met de mensen om ons heen. Iedereen kent vast wel iemand, een familielid, een buur, een collega, waarmee de communicatie stroef verloopt en waarbij we als we heel eerlijk zijn toch niet helemaal ons best doen om die te verbeteren. Want in mijn ogen kunnen woorden ook wapens zijn.

vrede, oorlog, hoog sensitiefEn als we dan eens kijken waar die onderlinge conflicten vandaan komen, dan zit daar heel vaak een onvrede met onszelf achter. We vinden onszelf te streng, te zwak, te mager, te dik, te dit, te dat en blij of gelukkig worden we niet van die gedachten. Integendeel. De frustratie die we daardoor voelen werken we maar al te dikwijls uit op de mensen in onze omgeving, dichtbij of verder af. Dus niet alleen woorden, maar ook gedachten kunnen wat mij betreft wapens zijn. En die ‘tweede partij’ hoeft niet per se een ander mens of een andere groep van mensen te zijn, maar kan heel eenvoudig gewoon… jij zélf zijn.

Heb jij vrede met jezelf?

2014-11-11T12:04:45+00:00

2 Reacties

  1. peter ven 11 november 2014 om 17:14 - Antwoord

    Dag Frouke, jij maakt alles mooier. Dank je om deze mooie tekst te schrijven. En hem met ons allen te delen.

    • Frouke Vermeulen 12 november 2014 om 18:10 - Antwoord

      Dag Peter,

      Dankjewel voor je reactie. Ik vind mijn inspiratie in de wereld om me heen.
      En daar maak jij ook deel van uit!

      Groetjes,
      Frouke

Reageer op dit bericht