Hoog-social media-sensitief

//Hoog-social media-sensitief

Hoog-social media-sensitief

Hier zit ik dan. Met een brok in mijn keel. Kippenvel op mijn rug en armen. Daarnet stond ik aan de verwarming, toen had ik het ook. Ik voel veel, teveel en alles tegelijkertijd. Ik kan het moeilijk onder woorden brengen maar ik probeer het toch want ik ben er zeker van dat er mensen zijn die dit zullen herkennen en wie het misschien helemaal niet lukt om er woorden aan te geven.

Nieuws kijken (en soms zelfs lezen) is niet aan mij besteed. Al die negatieve berichtgevingen uit de wereld, soms veraf, soms akelig dichtbij. Ik kan het bijna niet verdragen omdat ik als vanzelf mee ga voelen met de betrokkenen, alle verschillende partijen en de familie dààr weer van. Dat ik dat niet hoef te doen? Oh ja, dat weet ik wel. Alleen is het sterker dan mezelf. Het gebeurt automatisch. Eens het is begonnen lukt het me soms bewust te kiezen wat ik ermee doe. Maar dat is niet altijd even simpel. Als mijn stemming al wat neerslachtig was, dan wordt het lastig om er niet in te blijven zitten. Is mijn stemming wat vrolijker, dan geef ik eventjes kort aandacht aan het stukje in mezelf dat werd geraakt en kies ik ervoor om wat me raakte los te laten.

hoogsensitief, verdrietHeel af en toe is het gewoon te groot. Zoals vandaag. Vanavond stierf een bekende Vlaming. Voor mij maakt dat geen verschil. Of er in het nieuws verteld wordt over een jongen die in de Schelde verdronk, een meisje dat onder een tractor terecht kwam, een bejaard echtpaar dat het leven liet als gevolg van CO-vergiftiging of een bekende Vlaming die omkwam, het komt allemaal even hard binnen. Het verschil met de bekende Vlaming zit hem in hoe de media ermee omgaat en hoe de mensen erop reageren in de verschillende social media. Iedereen heeft plots een mening, uit plots zijn of haar gevoel en in dit geval zijn dat gevoelens van verdriet, ongeloof, verslagenheid, … Niet dat die gevoelens er niet mogen zijn. Oh nee, zeker wel. Alleen is het gewoon teveel, ik voel ze allemaal. Ik zit meteen met mijn gevoel bij die familie. De persoon in kwestie was nog geen uur overleden en het werd al omgeroepen op radio en tv. Als vanzelf zit ik in de schoenen van zijn familieleden en vrienden, die het nieuws via die kanalen vernemen. Dan zit ik ook bij zijn gezin dat vervolgens overspoeld wordt door vragen en berichten terwijl ze zelf de shock van dit vreselijke moment proberen te verwerken, in dit geval dan nog wel in aanwezigheid van politie en parket.

Dit is waar hoog sensitief zijn onder andere ook over gaat. Dit is waar de last vandaan komt. Dit is wat het soms zo moeilijk maakt voor mij om om te gaan met bepaalde situaties. Mijn empathie is groot, soms té. En strekt zich ver, ook over de social media heen. Soms ben ik hoog-social media-sensitief. Dan wil ik me terug trekken en stil zijn, om dit verdriet, dat niet eens het mijne is, te verwerken, een plaatsje te geven en mezelf terug te vinden.

Stille en warme groet aan iedereen die hem nodig heeft.

Frouke

2014-11-29T21:01:42+00:00

7 Reacties

  1. peter ven 30 november 2014 om 00:10 - Antwoord

    🙁

  2. Hetty 30 november 2014 om 10:18 - Antwoord

    Ik herken me helemaal in dit stukje. Zo lees ik ook steeds minder nieuws omdat het zo hard binnen komt. Sowieso twijfel ik vaak of ik er ooit goed aan gedaan heb om me in het sociale media netwerk van twitter en facebook te negeven. In het begin kon ik het nog wel handelen maar de laatste tijd niet meer. Dingen die gezegt worden of juist níet gezegt raken me zo diep. Ik wordt er alleen maar onzeker van. Maar ermee stoppen vind ik ook lastig.

    • Frouke Vermeulen 30 november 2014 om 14:09 - Antwoord

      Dag Hetty,

      Dankjewel voor je reactie.
      Het is inderdaad een moeilijke oefening om de juiste balans te vinden. Gisteravond had ik het zelf erg moeilijk, maar doorgaans probeer ik goed naar mijn lichaam te luisteren en te handelen naar wat dat aangeeft. Eventjes een pauze op de social media kan ook, het hoeft geen radicale ‘voor-‘ of ‘tegen-‘ beslissing te zijn. Want in ‘tegen’ iets zijn, of iets negeren kruipt ook best wel wat energie.
      Succes met het vinden van de juiste balans!
      Grtjs!
      Frouke

      PS: De filmpjes van Irene Langeveld zijn wel een goeie hulpbron vind ik: http://irenelangeveld.nl/

  3. Sindy 30 november 2014 om 10:55 - Antwoord

    Hey Frouke,
    In dit stuk van uw blog kan ik toch veel van me vinden.
    Net zoals Hetty kijk ik bewust geen nieuws of lees geen kranten. Soms vraag ik me wel eens af of dit wel goed is want ik ben dan ook op veel vlakken wereldvreemd hé. Ik kom dan echt uit de lucht vallen als mensen in mijn omgeving er over spreken of mij erover aanspreken. Net zoals Fb…. hoeveel berichtjes of filmpjes verwijder ik alvorens is ze lees of bekijk… alleen de titel of aankondiging maken me verdrietig of bang.
    Extreem geweldadige films of verhalen…. niet aan mij besteed want daar kan ik jaren later nog mee in mijn hoofd rondlopen hé.
    Ja…. hier vind ik mij toch wel in terug hoor.
    Groetjes x
    Sindy

    • Frouke Vermeulen 30 november 2014 om 14:15 - Antwoord

      Hey Sindy,
      Heel soms gebeurt mij dat ook wel dat ik pas laat op de hoogte ben van belangrijk nieuws. Ik lees een aantal keer per week online een krant. Op die manier kan ik zelf kiezen welke artikels ik lees en welke niet. Door enkel de krantenkoppen te lezen ben ik vaak al voldoende op de hoogte om mee te kunnen spreken.
      Als ik me sterk genoeg voel, dan lukt het me die beelden van films of nieuwsberichten mentaal (dus denkbeeldig, in mijn hoofd) te verfrommelen en weg te gooien en zo ook van de bijhorende ‘negatieve’ gevoelens verlost te geraken.
      Het doet altijd deugd te weten dat we niet alleen zijn hé.
      Grtjs!
      Frouke

  4. sabine 30 november 2014 om 11:44 - Antwoord

    Heeel herkenbaar jouw blog. Soms worstel ik nog wel met of het vaak vervelende gevoel dat ik krijg of gevoelens van mij zijn of van een ander. Zelfreflectie is hierbij belangrijk. Ik weet pas sinds ongeveer een jaar of twe dat ik hoog sensitief ben en sinds heel kort letterlijk meer voel dan anderen. Bewust zijn hiervan helpt mij er beter mee om te gaan en vervolgens anderen ermee te helpen. Muziek op mijn trillingsniveau helpt me om uit een neerslachtige bui te komen. Misschien ook iets voor jou.

    • Frouke Vermeulen 30 november 2014 om 14:29 - Antwoord

      Dag Sabine,
      Het doet me deugd te horen dat jullie/jij herkenning vinden in mijn verhaal. Leuk ook dat je een tip meegeeft. Mag ik je vragen hoe je dat ontdekt, welke muziek op jouw trillingsniveau is?
      Grtjs,
      Frouke

Reageer op dit bericht