(Hoog) Gevoelig voor voeding? (9)

//(Hoog) Gevoelig voor voeding? (9)

(Hoog) Gevoelig voor voeding? (9)

“Hoe gaat het met je voeding?”, vroeg een vriendin me laatst. Wel…Wat volgt is een stukje uit mijn dagboek van hoe ik het eliminatie-dieet van Christine Tobback ervaar, met als bijzonder perspectief het verband tussen hooggevoeligheid en voeding.

Donderdag 13 maart. Ik bel met Sara Mertens van FooDsteps. Blij dat ik haar aan de lijn heb, want ik moet haar wat vertellen. Ik moet haar vertellen dat het niet zo goed gaat met mijn lijfje en mijn voeding. Ik probeer wanhopig, krampachtig, vol goede moed de juiste voeding tot mij te nemen. Niet dat ik last heb van verleiding door chocolade of ander snoep of ‘lekkers’, helemaal niet zelfs. Het is eerder zo dat mijn lichaam zich niet lijkt te herstellen na de ski-vakantie terwijl ik grotendeels toch hetzelfde eet als voordien. Ze doet me wat tips kado en stelt enkele (voor mij) nieuwe voedingsproducten voor. En ik ga ook terug beter mijn dagboek bijhouden, dit dagboek, want dat was nogal wat verwaterd de laatste tijd en dan wordt het moeilijk om verbanden te zien.

Zaterdag 28 maart. Ik vind dat het eigenlijk tijd is voor weer een nieuw blog-bericht in de reeks “(Hoog) Gevoelig voor voeding?” maar ik durf niets te posten. Wat moet ik schrijven? Dat het eliminatiedieet niet werkt? Hm. Hier geraak ik in mijn eentje niet uit, maar het is geen schande om hulp te vragen. Even wachten tot mijn hulp klaar is met afzien in het Zuidelijk halfrond (Sara is fervent mountainbikester en neemt op dit moment deel aan een zware meerdaagse wedstrijd op Zuid-Afrikaanse bodem, ze is een krak!).

Maandag 14 april. Het is ruim één maand na mijn laatste telefoontje met Sara. Mijn lijfje doet pijn, ’s morgens vooral, ik geraak moeizaam uit mijn bed en zit terug met honger met een grote H, net zoals voor ik met het eliminatie-dieet begon. Er klopt iets niet. Ik fiets ook wel weer meer kilometers, dat vraagt natuurlijk wat aanpassing. En enkele dagen geleden ontdekte ik dat een emotionele schok ook zijn invloed heeft gehad op mijn lichaam, maar daar is ondertussen zorg voor gedragen. Als je voeding ok is, dan zijn dit dingen die je perfect kan opvangen en dan kan je er ook gericht mee omgaan. Maar als je voeding niet ok is, dan tast je in het duister (is het het fietsen, zijn het de emoties, kom ik iets te kort, eet ik iets teveel, of, of, of?). Ik heb het lang uitgesteld, maar nu stuur ik met een klein hartje mijn persoonlijke dagboek, vol met details die ik aan niemand anders zou durven toevertrouwen, integraal door aan Sara. Ik weet dat de info bij Sara veilig is en hoop dat ze ontdekt hoe het komt dat mijn lichaam niet meer aangenaam vind wat ik het geef.

Dinsdag 15 april. Ik krijg een email terug van mijn immer zo lieve voedingscoach. Bij het lezen springen de tranen in mijn ogen…van ontzetting omdat ik het mezelf aandoe, …van “medelijden” omdat ik echt zo’n keuken nitwit ben, …van hoop omdat er oplossingen zijn (oef!) en…van dankbaarheid dat Sara uit mijn dagboek heeft kunnen halen wat ik fout deed. Een greep uit de overtredingen: ik eet overdreven eentonig met een te groot aandeel schapenfèta, geitenkaas en rauwe gele paprika, ik eet te onregelmatig en als ik iets nieuws probeer (naar aanleiding van het blog-bericht Het Jaar van de Ontdekking!) dan eet ik het meteen een paar dagen na elkaar wat natuurlijk niet goed is want zo krijg je geen inzicht in je intoleranties. Ik wéét al die dingen toch! Waarom doe ik het dan? Wel, om te beginnen omdat ik ook ‘maar’ mens ben. Ik kook niet graag dus als ik iets kook is het meteen voor twee dagen. En als er dan nog overschot is, dan eet ik het op dag 3 opnieuw als het moet… Het onregelmatige eten komt vooral voor als ik alleen ben en ik aan het werk ben, ik kan zó opgaan in mijn werk dat ik het wel lijk te vergeten om te eten en dan véél te laat pas eet. De overdreven eentonigheid is dan weer het gevolg van gemakzucht. Niet te hoeven nadenken over wat ik ga eten vind ik handig. Net zoals het makkelijk is dat je niet hoeft na te denken over je kapsel bijvoorbeeld. Ik denk al zoveel na!

hoogsensitiviteit

Maar goed, de boodschap is dus gevarieerd en afwisselend eten met een gezonde aandacht voor wat en dat je eet! Oh ja, en mild zijn voor jezelf!

Eigenlijk is dit typisch ik, dit is hoe ik mijn lesjes leer. Niet gematigd, maar door de extremen op te zoeken en daarna te gaan nuanceren en doseren. Het is ok. Het eliminatie-dieet werkt, want zelfs terwijl ik het té extreem toepaste voelde ik me nog steeds beter dan ervoor. Volgende week heb ik een nieuwe afspraak met Sara. Volgende week zet ik mijn (soms handige maar nu even niet) koppigheid aan de kant en koop ik het kookboek “Eet wat bij je past” van Christine Tobback en Sara Mertens zodat het me kan helpen om de variatie te brengen die ik zoek (en dan breng ik het bib-exemplaar terug zodat één van jullie het kan gaan lenen 😉 ).

Het is zoals iemand me onlangs nog toefluisterde: “Té is nooit goed, alleen in tevreden.” En daar ga ik voor, jij ook?

Grtjs,
Frouke
Naar boven

2014-04-16T12:03:15+00:00

2 Reacties

  1. Sarah 16 april 2014 om 19:39 - Antwoord

    Goed dat je “hulp” ingeschakeld hebt!
    Veel succes met variëren en verder zoeken!
    Groetjes en take care,
    Sarah

Reageer op dit bericht