(Hoog) Gevoelig voor voeding? (7)

//(Hoog) Gevoelig voor voeding? (7)

(Hoog) Gevoelig voor voeding? (7)

Vraag 5: Hoe beïnvloedt de nieuwe voedingsgewoonte je hoogsensitiviteit?

Een ‘hooggevoelig’ stukje.
Spannend. Spannend vind ik het om hierover te schrijven. Het is een ‘gevoelig’ onderwerp en ten slotte geef ik een stukje van mezelf bloot dat ik zelf nog niet zo heel erg lang geleden ontdekt heb. Het voelt bijgevolg nog heel fragiel, als een kuikentje dat pas uit het ei is gekropen. In dit stukje vandaag eventjes geen grapjes, want daarvoor vind ik het dus te spannend. En toch doe ik het, wil ik het, want ik ben ervan overtuigd dat mijn verhaal, mijn voorbeeld, mijn ervaringen minstens één van jullie wat kan bijdragen. Al is het maar een vleugje enthousiasme, het laatste tikje van een duwtje in de rug, of een klein puzzelstukje dat ontbrak om een volledig inzicht te bekomen. Of tenminste, daar hoop ik op :-).

Naast de stiekeme hoop om van enkele lichamelijke klachten en pijnen verlost te geraken was de vraag “(Hoog) Gevoelig voor voeding?” eigenlijk de voornaamste reden waarom ik met het eliminatie-dieet van Christine Tobback begon, onder begeleiding van Sara Mertens van FooD Steps. Hoewel het niet de eerste keer was dat ik intensief mijn voedingsgewoonte aanpaste, staat het wel vast dat ik me nooit eerder zo bewust ben geweest van de invloed van voeding op mijn eigen lichaam (en geest) als de voorbije drie maanden. Alleen al daarom ben ik zo enthousiast over deze manier van eten. Geen veralgemenende wetten, geen je-mag-dit-niets of je-mag-dat-niets, nee, gewoon je eet wat je wil en je draagt er de gevolgen van. Dat ik die gevolgen enerzijds zo overduidelijk en anderzijds zo subtiel zou ervaren had ik van tevoren nooit voor mogelijk gehouden. Zelfs nu nog durf ik soms niet geloven dat wat ik ervaar echt waar is. Dat komt omdat ik nog veel te leren heb van mijn eigen lichaam, iets wat ik op zich wel gek vind. Je wordt erin/ermee geboren, je leeft er al die jaren mee en toch ken je je eigen lichaam niet, of niet helemaal. Lijnrecht tegenover de wijsheid van mijn eigen lijf staat de koppigheid en kennis van mijn ratio. Het is die vaak overheersende ratio die ervan houdt om het allemaal wat ingewikkelder te maken. Het is die ratio die weigert de signalen die mijn lichaam geeft te geloven, ernaar te luisteren of zelfs maar op te merken.

Tenminste, tot voor kort. Het voorbije jaar heb ik mezelf namelijk een aantal grote kado’s gedaan die me de kans gaven een betere balans te vinden tussen lichaam en geest, tussen voelen en denken, tussen opmerken en piekeren. Het begon allemaal met een Mindfulness Based Cognitive Therapy-training waar ik leerde mediteren en bewuster emoties en gedachten op te merken en te voelen wat ze in mijn lichaam teweeg brachten. Ik verdiepte me verder in hoogsensitiviteit door het lezen van veel boeken waarmee ik mijn leergierige ratio een plezier deed en door middel van (familie-) opstellingen (bij Sandra Kleipas van In Praktijk) waarin ik veel (h)erkenning vond en waarmee ik vooral een proces van aanvaarding in gang zette. Die aanvaarding was nodig om dat stukje van mezelf dat altijd al zo opmerkzaam was geweest, zowel wat het oppikken van emoties betreft als het weten van dingen (schijnbaar) uit het niets. En tot slot deed ik mezelf het eliminatie-dieet kado.

hoogsensitiviteit en voedingDe zuiveringsperiode bij het begin van het dieet en het volledig integreren van de nieuwe voedingsgewoonte in mijn alledaagse leven maakt dat ik buikkrampen en diarree krijg wanneer ik gluten eet, dat ik serieuze hoofdpijn opmerk wanneer ik suiker eet en dat ik zure oprispingen krijg als ik fishsticks heb gegeten. Het zuiver-zijn maakt dat ik veel meer honger voel de uren en dagen nadat ik spelt-pasta heb gegeten en dat ik merk dat ik dan vaker naar het kleinste kamertje moet omdat mijn lichaam de pasta er liefst zo snel mogelijk weer uit heeft. Iets wat ik onmogelijk ooit te weten zou zijn gekomen zonder dit dieet want ik at bijna elke dag pasta als alternatief voor aardappelen die me een gezwollen buik gaven. Maar het speelt zich ook op een veel subtieler niveau af. Mijn lever die ‘nijpt’ (een voor mij typisch aan lever gerelateerde pijn) of een lichte hoofdpijn na het eten van een klein beetje suiker.

Al deze mooie offers aan mijn tempeltje samen 🙂 maken dat ik het nu wel voel dat ik emotioneel uit balans geraak van foute voeding, iets wat gerust enkele dagen kan duren. Ze maken dat ik het onderscheid kan maken tussen diarree als gevolg van voeding die mijn lichaam niet wil of een reactie op een heftige emotionele of fysieke ervaring als natuurlijk mechanisme van je lichaam om die uit je systeem te krijgen (over dit effect leerde ik voor het eerst in de MBCT-training). Ze maken dat ik goed bij mezelf kan blijven, dat ik goed kan aarden/gronden en daardoor steeds vaker en steeds beter kan onderscheiden of wat ik voel míjn emoties zijn of die van iemand anders. Ze maken dat ik steeds dichter bij mezelf kom en eerlijk is eerlijk, dat voelt gewoonweg heerlijk!

Dus ja, ik was en ben ook hooggevoelig aan voeding en door bewust te kiezen voor deze nieuwe voedings- en levensstijl ben ik erin geslaagd om mijn hoogsensitiviteit van een last om te buigen in een kracht. Gelukkig is er nog ruimte voor verdere ontwikkeling en ik ben alvast héél héél benieuwd waar die mij nog zal brengen.

Op donderdagavond 27 maart organiseer ik opnieuw de Workshop “Ontdek hoe jij hoogsensitief bent!”. Interesse? Neem een kijkje op www.binnen-in.be/agenda en schrijf je in!

Grtjs,
Frouke

PS: In het tweede blogbericht van deze reeks (meer lezen) schreef ik hoe lastig ik het vond om mijn ‘oude’ voedingsproducten weg te werken. Wel, ik kan je nu met trots vertellen dat ik daar absoluut geen probleem meer mee heb! 🙂

2014-03-02T19:37:01+00:00

Reageer op dit bericht