(Hoog) Gevoelig voor voeding? (4)

//(Hoog) Gevoelig voor voeding? (4)

(Hoog) Gevoelig voor voeding? (4)

Vraag 2: Wanneer begon je echt verschil of zelfs verbetering te merken?

Direct! Nee serieus, ik merkte vrijwel meteen verschil. Al was het maar omdat ik veel meer aandacht ging schenken aan wat er in mijn lichaam gebeurde. Niet dat ik voorheen niets opmerkte. Maar nu noteerde ik alles zodat ik er later eventueel patronen in kon ontdekken. En dat is ook precies hoe het is gegaan. Nadat de afkickverschijnselen waren gepasseerd begon ik stilaan verbetering op te merken. Alleen durfde ik het op die momenten zelf nog niet geloven. (Dat is overigens ook de reden waarom ik niet meteen met mijn ervaringen naar buiten ben gekomen.) Elke kleine potentiële stap voorwaarts schreef ik toe aan toeval. Ik noteerde het, gaf de informatie door aan mijn voedingscoach (Sara Mertens, die overigens meteen wist hoe laat het was) en ging vrolijk door.

De eerste keer dat ik bijna niet anders kon dan toegeven dat deze nieuwe voedingswijze positieve effecten had was toen ik bij het begin van week 3 iets ‘verkeerds’ at. Niet lang na de maaltijd kreeg ik hoofdpijn. Ik dacht toen, yeah right, dat is gewoon omdat ik wéét dat ik iets verkeerds gegeten heb. Een paar uur later, terwijl ik rustig aan de pc zat te werken, kreeg ik serieuze darmkrampen. Van het soort dat ik voorheen eigenlijk bijna dagelijks had maar nu dus al twee weken niet meer had gehad. Och, ook toeval, dat zal wel weer over gaan en af en toe es een goei buikkramp, dat is toch normaal? Nog enkele uren later zat op toilet…met ietsje minder pret! Een mooi voorbeeld van ‘duidelijk verschil’ merken en ook een verbetering. Ik stond er niet bij stil, maar die dagelijkse buikkrampen waren (en zijn nog steeds) verleden tijd!

20140202_toilet_kleinMidden in week 3 merkte ik weer verschil, ’t is te zeggen een ware verbetering! Op die bewuste dag at ik mijn buikje lekker rond. Het was feest en dus ook echt genieten aan tafel. Op restaurant, bij feestmaaltijden maar even goed gewoon bij de warme avondmaaltijd had ik vroeger altijd last van mijn darmen. Al tijdens de maaltijd begonnen ze te ‘broebelen’ (overigens een normale fysiologisch reflex, alleen bij mij dus té vroeg en té hevig). Geregeld moest ik nog voor het einde van de maaltijd al even naar het kleinste kamertje. Echt niet leuk!! (Kleine anekdote: vroeger kreeg ik altijd naar mijn voeten omdat ik na het eten altijd ‘verdween’. Mijn broers en zus dachten dat ik zo onder de afwas onderuit wilde komen :-). Maar afwas loopt jammer genoeg niet weg hé, als ze hem laten staan.) In elk geval, terug naar onze feestmaaltijd, had ik dit keer nergens last van. Geen opgeblazen buik, geen ‘ik kan niet meer’-gevoel (en ik had écht wel veel gegeten), geen vermoeidheid, geen grote verdwijntruc, niets. Zalig gevoel! Lekker fris genieten de rest van de avond. Dat was ik niet gewend. Toeval?
Nee! Het is immers niet bij die ene keer gebleven. Sinds de start van mijn nieuwe voedingsgewoonte heb ik geen ‘dipje’ meer gehad na de maaltijd! Nee, ook niet ’s middags bij een warme maaltijd.

Bij mij waren de eerste verbeteringen dus vrij snel merkbaar, na amper een dikke twee weken (al wilde ik het toen dus zelf niet geloven). Net als de afkick-verschijnselen verschilt ook dit weer van persoon tot persoon.

Ik heb nog tal van andere voorbeelden, die ik overigens graag deel in mijn workshop “Ontdek hoe jij hoogsensitief bent!” (zie agenda). In deze workshop belicht ik ook in meer detail hoe deze nieuwe voedingswijze mijn sensitieve kant heeft beïnvloed.

Jullie vragen komen mondjesmaat binnen. Dankjewel daarvoor! De volgende vraag die om antwoord schreeuwde is: Hoe moet dat dan op restaurant of bij familiefeesten?

Zit je zelf ook nog met een vraag over hoe ik het “eliminatie-dieet” heb ervaren als (hooggevoelig) persoon. Mail je vraag/vragen naar Frouke@binnen-in.be, stuur een persoonlijk bericht via facebook of reageer rechtstreeks op dit bericht in mijn blog.

Tot de volgende!
Grtjs,
Frouke

2014-02-02T20:19:54+00:00

3 Reacties

  1. karin 4 februari 2014 om 22:16 - Antwoord

    wordt het altijd makkelijker om het vol te houden na al die weken ???

    • Frouke Vermeulen 5 februari 2014 om 12:45 - Antwoord

      Ha, goeie vraag :-). Dankjewel Karin! Hou mijn blog in het oog voor het antwoord, groetjes!

  2. […] Ik spreek nu over het begin van week 3 toen ik uit eten ging met een collega (wegens gebrek aan enig kookvernuft kon ik haar niets voorschotelen dat de noemer ‘lunch’ waardig is, temeer omdat zij mijn dieet niet volgde toen en ik niets anders meer in huis had). Na grondige inspectie van de menu-kaart (ze staat nog op mijn netvlies gebrand) was ik klaar om mijn keuze te maken. Ik was zó gefocust op het bestellen van een slaatje ‘gegrilde’ zalm dat ik zonder het zelf te horen ‘gerookte’ zalm bestelde. Van wisselen was geen sprake meer (tenzij ik dubbel betaalde) en ik was niet van plan om enkel de blaadjes sla te eten dus ik viel aan. Het witte stokbrood (gluten) lag vrolijk naar mij te lachen en ik ging overstag (de boter liet ik staan en verving ik nog braaf door olijfolie). De maïskorrels en zure rode kool werden al snel als ‘verdachten’ geïdentificeerd maar konden moeilijk uit de massa worden geïsoleerd dus die speelde ik ook naar binnen. De gevolgen van deze, uiterst doordachte zij het ‘foute’, keuze kan je lezen in mijn vorige bericht (lees hier). […]

Reageer op dit bericht