Geen categorie

/Geen categorie

Kleuren drinken

Ik kan er geen genoeg van krijgen. Van kleuren drinken in de herfst. Op mijn fiets, door het bos, langs de oevers van de Nete. Soms word ik misselijk van zoveel schoonheid, weet je. Alsof mijn hele wezen voelt hoe magisch dit wel is. Zo alledaags, zo gewoon en tegelijk zo intens wonderschoon. De zon tovert, niet gehinderd door de wolken, een uniek kleurenpallet tevoorschijn. Het enige wat ik hoef te doen is kijken, drinken en aanwezig 'zijn'. Ik glimlach. Ik gil. Wow! Kijk daar. De mooie plaatjes liggen zomaar voor me klaar. Een passant kijkt me aan, bestudeert mijn ietwat vrolijke vrije gedrag. En zet ook zijn weg verder met een brede glimlach.   Frouke PS: morgen gaat mijn nieuwe webshop open, ook vol kleur en plaatjes, spannend!! :-)

Kleuren drinken2018-06-13T15:34:04+00:00

Bore-out & burn-out puzzel

Vanochtend verschenen de resultaten van een onderzoek aan de KULeuven ism vacature.com om te kijken hoe dat nu precies zit met verveling op het werk bij de Vlaming. De resultaten zijn niet overweldigend verrassend. De reacties evenmin. Nog steeds is er veel ongeloof bij de grote groep mensen voor wie dit (gelukkig maar) een ver-van-hun-bed fenomeen is. Voor kranten en nieuwssites is het weer een uitstekende gelegenheid om met pakkende koppen op de proppen te komen. "Na de burn-out, nu de bore-out." Toen ik mijn boek schreef in 2015 had ik gehoopt dat we niet net als bij de burn-out 10 jaar zouden moeten wachten voor de term enigszins erkenning zou krijgen of het fenomeen en masse herkend zou worden. Helaas... Ergens op social media zag ik iemand (voor wie het duidelijk ver-van-zijn-bed was) de opmerking maken wat er zo nog allemaal gelabeld moet worden. Zucht. Ja. Het is jammer genoeg nog steeds nodig om een bepaalde toestand een naam te geven, te wachten op wetenschappelijke cijfers en dit te combineren met massa's geduld en doorzettingsvermogen om een beetje begrip te krijgen van de massa. "De bore-out is de tegenhanger van de burn-out." Dat kopt natuurlijk lekker, maar is het ook echt waar? Zou het kunnen dat bore-out en burn-out verschillende puzzelstukken van eenzelfde probleem zijn? Persoonlijk vind ik die labels handig om te weten waarover je spreekt. Om een [...]

Bore-out & burn-out puzzel2018-06-13T15:37:16+00:00

Groei dinges

Groeien! “Ja, dat wil ik!” Als je klein bent, wil je groot worden. “Liefst zo snel mogelijk.” Als je groot bent, wil je beter worden. “Gisteren als het even kan.” Als je goed bent, wil je verder, hoger, dieper, ginder, daar, erop, erover. “Helemaal!” Er zijn momenten waarop ik hongerig als een kip in het rond scharrel naar nieuwe informatie. “Yes, ik groei!” Momenten van inzicht waarin ik alles […]

Groei dinges2018-06-13T15:37:10+00:00

Laatste keren

Er zijn voortdurend momenten die de laatste keer zijn. Of zullen zijn. Soms weet je dat heel bewust. Soms besef je het pas jaren later. Wanneer je die foto van weleer plots terugziet of samen met een oude bekende herinneringen ophaalt. Als kind al werd ik enorm geraakt door laatste keren. De laatste keer mijn overleden grootmoeder zien. Haar niet durven aanraken, voor de laatste keer, en daar dan jaren spijt van hebben. Weggaan in alle vertrouwen en bij thuiskomst ontdekken dat de laatste keer dat ik mijn hond gezien had, gepasseerd was, zonder dat ik het op dat moment wist. Doorheen de jaren lukte het me steeds beter niet te verdrinken in de droefheid van zulke laatste keer momenten. De echte, én de potentiële, die integraal deel uitmaken van het werk van de Grote Scenarist die in mijn bovenkamer een goed draaiend bureau uitbaat. Ik heb ook de gelukzaligheid leren kennen van bepaalde laatste keren. De opluchting, de bevrijding. Of de ruimte die laatste keren creëren wanneer ze tegelijk eerste keren zijn. Van die strekking is er net een laatste keer geweest (tenminste, dat hoop ik echt). Binnenkort komt er weer een andere laatste keer aan. Voor nu althans. Want heel zeker weet je dat van tevoren immers nooit. ;) Frouke

Laatste keren2017-06-17T12:28:24+00:00

Het water stroomt er anders dan voorheen

"De Tao pleit voortdurend voor nederigheid. Al het water stroomt immers naar het laagste punt. Daar komt alles moeiteloos naar je toe. Je hoeft niet (iets gewichtigs) te doen, om alles te zijn. Het nederigste niets is een hoog goed, want waar niets is, daar kan nog alles gebeuren. Waar iets is daar kan alleen met inspanning iets anders komen." Tao Te Tjing (http://www.tekensvanleven.nl/)   Voor wie erbij was op mijn boekpresentatiefeestje op 11 september 2015, sindsdien een lezing of workshop bijwoonde of gewoon mijn boek tot de laatste bladzijde gelezen heeft, weet dat ik iets heb met steentjes en water en hoe die elkaar kunnen beïnvloeden. Naar aanleiding van een masterclass die ik onlangs gaf kwam ik op bovenstaande tekst uit. Ik las 'm voor bij het begin en merkte op dat ik ooit, ergens in maart 2012 ongewild maar snoeihard op dat laagste punt terecht kwam. Plots ontstond er (een) ruimte voor zoveel meer, maar op dat moment zag ik alleen het grote 'niets'. Nu, ruim 5 jaar later, en een boeiende baan als trainer, twee sprongen in het diepe water van zelfstandigen, een boek, drie logo's en websites, de opstart en ontwikkeling van een coachpraktijk, een hele bende collega coaches, een ton nieuwe inzichten, en heel wat verrassende ont-moetingen rijker, ben ik opnieuw toe aan zo'n laagste punt. Deze keer heel bewust, bij aanvang ongewild, maar gaandeweg [...]

Het water stroomt er anders dan voorheen2017-06-13T18:38:25+00:00

I want to be everything

Gisteren ging ik down to earth* in mijn zoektocht naar antwoord op de vraag 'How to be everything?'. Het is de titel van het nieuwste boek van Emilie Wapnick en ik bestelde het van zodra ik ontdekte dat het er was. Toen in de namiddag de yoga les die standaard mijn maandagavond vult, werd geannuleerd, voelde ik in eerste instantie teleurstelling. Ik had er erg naar uitgekeken en heb het echt nodig om bij het begin van de week mijn lijf goed te soigneren. Mijn ademhaling, die de fysieke oefeningen stuurt, in combinatie met de mantra's en de relaxatie zijn de ideale ingrediënten om mijn levensenergie eens goed in 't rond te zetten. De verleiding was bijzonder groot om dan maar mijn computer aan te zetten en me door de bergen werk heen te worstelen die de maand mei voor me uitgebroed heeft. Maar nee. Dat deed ik voor de verandering eens niet. Gisteren koos ik ervoor met mijn nieuwe leesboek en mijn nota-boekje richting bos te trekken voor enkele uren. Ik sprong op mijn fiets met een heel duidelijk doel: 'mijn' beuken. Sinds enkele jaren vlei ik me geregeld aan hun voeten, scharrel ik rond op de grond onder hun kruin, leun ik tegen hun stam en bevoel ik ze met mijn handen. Niet helemaal op mijn gemak, dat geef ik toe. Want tussen de vele joggers die er langs komen hebben een aantal er [...]

I want to be everything2017-05-16T12:45:45+00:00

(Hoog) Sensitief voor voeding: 5 Kleine Koekjes

Kleine koekjes Je kent ze wel, die variatie aan schattige kleine koekjes voor bij de koffie of thee, in een mooie doos verpakt. Ze zien er reuze onschuldig en overheerlijk uit. Ik hoor je al denken 'Frouke, wat doe jij met koekjes in huis?' Klopt! Ze zijn niet voor mij, maar voor de deelnemers van mijn workshop. Tijdens de dag van de workshop hou ik me aanvankelijk sterk. Ik weet dat die kleine rakkers bedekt met cocosschilfers en chocolade zich in mijn lijf ontpoppen van schattig en onschuldig naar medogenloos en destructief. Maar gaandeweg voel ik 'n hongertje opkomen en in 'n onbewaakt moment stop ik er eentje in mijn mond. Dat moet kunnen toch? Glutenintolerantie is een mythe toch? Een hype gecreëerd door de media, erg populair bij vrouwen van precies mijn leeftijd. Slik. Op 't eind van de dag is de stand 5-0 voor de koekjes. De workshop was tof en leverde creatieve pareltjes op. Voldaan en belachelijk moe kom ik thuis. Zo moe dat ik mijn plannen voor die avond moet schrappen. Overprikkeld ben ik, en doorgaan zou nefast zijn. Lamlendig De volgende ochtend zit ik naar goede gewoonte op mijn yogamat. Te knikkebollen. Van mijn ochtendritueel komt niets in huis. Wat ben ik moe! Er staat vandaag nochtans een leuke dag op mijn programma, waar ik enorm naar uitkijk. Langzaamaan word ik wakker(der), maar hemel wat gaat [...]

(Hoog) Sensitief voor voeding: 5 Kleine Koekjes2017-04-03T17:13:48+00:00

Puzzel-deugd²

Ze zijn er in alle maten en vormen. Puzzels. Met stukjes (die gelegd worden), met vlakjes (die gekleurd worden) , met cijfers (die geteld worden), met eigenschappen (die oh's en ah's oproepen), met KernTalenten (waarmee je je levenlang speelt) en... met kwartjes (die vallen). Ik hou van al die soorten puzzelen tot en met die laatste. En in mijn vak als coach mag ik wat af puzzelen. Nu ja, eigenlijk is het de coachee die puzzelt. Ik geef enkel wat stukken aan, in willekeurige volgorde. Als coachee maak je er je eigen puzzel mee. Echt genieten is het om dan die glimlach te zien verschijnen, die last te zien verdwijnen, van die unieke puzzel met zig-zag lijnen. Dat is voor mij puzzel-deugd. In het kwadraat. ?  

Puzzel-deugd²2017-01-25T20:49:56+00:00

Wat kan je als werkgever doen bij iemand die (in stilte) lijdt onder een bore-out?

Eén van de vragen gisteren bij mijn voordracht over bore-out bij Coach Café Leuven. Niet simpel, want het gaat hier volgens mij niet om een éénmalige actie (= doen) en klaar is kees. Eerst even beginnen bij het begin. Wat is een bore-out? Daar bestaat (nog) geen definitie voor, maar in de literatuur wordt ‘verveling’ als volgt omschreven: […]

Wat kan je als werkgever doen bij iemand die (in stilte) lijdt onder een bore-out?2017-01-19T15:11:57+00:00

Jihaa, ik ben er!

Sinds midden vorige week ben ik eindelijk helemaal aangekomen in 2017. Ja, het duurde een tijdje. De overgang ging dit jaar niet over één nacht. Ik wilde eigenlijk helemaal geen afscheid nemen van 2016. Zo’n schoon jaar! Natuurlijk had het voor mij de nodige uitdagingen in petto, maar op de één of andere manier zijn het toch de mooie momenten die […]

Jihaa, ik ben er!2017-01-17T23:04:01+00:00