Burn-out versus Compliment

//Burn-out versus Compliment

Burn-out versus Compliment

Afgelopen week verscheen een opiniestuk van Erika Van Tielen (De Morgen, 10 oktober 2013) waarin ze openlijk haar beklag doet over het gebrek aan schouderklopjes, bij haar werkgever, maar ook bij de werkgevers van vrienden en familie.
Nu interesseert dat fenomeen me wel. Enerzijds omdat ik bijna wekelijks leidinggevenden leer hoe ze schouderklopjes moeten geven, en telkens weer verwonderd aanhoor wat hen er allemaal van weerhoudt om ze uit te delen terwijl ze goed genoeg beseffen hoeveel deugd het doet om ze te ontvangen. Anderzijds omdat ik zelf een bore-out heb gehad én ooit al goed op weg was om een burn-out aan mijn CV toe te voegen, telkens in een omgeving, laat me eerlijk zijn, waarin ik meer dan genoeg complimentjes kreeg. (Een bore-out ontstaat, heel kort door de bocht uitgelegd, door te weinig prikkeling, afwisseling, voldoening, waar een burn-out eerder ontstaat als gevolg van teveel prikkeling, en een te zware workload. Het resultaat is echter vergelijkbaar, geen fut meer, uitgeblust, geen idee meer van wat je wil, …)
Er ontbreekt, met andere woorden, een schakel in dat opiniestuk, want hoe komt het dan dat je een burn-out kan krijgen zelfs als je wél voldoende complimentjes krijgt? Volgens mij kan die ontbrekende schakel gevonden worden binnen-in ieder van ons…
Ik hou ervan me voor te stellen dat er een vlammetje brandt, ergens binnen-in mij. Telkens wanneer ik een complimentje krijg, wordt dat vlammetje extra aangewakkerd. Soms zelfs zo hard, dat je het aan de buitenkant kan zien omdat mijn wangen dan (intens) rood kleuren :-). Nu zijn complimentjes niet de enigen die dat vlammetje kunnen aanwakkeren. Ook dingen doen die je graag doet, samen zijn met mensen die je graag ziet, jezelf graag zien, ontspannen en rusten, sporten, batterijtjes opladen, … het zijn allemaal factoren die dat vlammetje sterker kunnen doen branden. Daar waar complimentjes van buitenaf komen, zitten in dit lijstje ook dingen die van binnen-in onszelf komen.
20131013_vlam
Stel je nu eens voor dat je maar weinig dingen doet die al binnen-in je zitten en die dat vlammetje zouden kunnen aanwakkeren. Dat vlammetje zal dan heus wel branden, maar niet echt sterk. Op het moment dat je een complimentje krijgt, wakkert het vlammetje kort even op, om vervolgens weer af te zwakken. Je bent bijgevolg niet echt tevreden met dat killere gevoel waarmee je nu blijft zitten. En terecht, want we houden er allemaal van om een stevig brandend vlammetje te hebben.
Het wonderlijke zit ‘m er nu net in dat, hoe sterker jouw vlammetje binnen-in brandt, hoe beter je bent in het geven van complimentjes en hoe warmer het blijft voelen als je er zelf eentje krijgt. Ik ben er dus absoluut voorstander van dat leidinggevenden meer complimentjes gaan geven, niet alleen hun medewerkers maar ook zij zelf zullen er baat bij hebben.
Alleen…uit ervaring weet ik dat je er zelf voor moet zorgen dat je vlammetje sterk genoeg brandt, en dat het niet alleen aan die leidinggevenden is om meer complimentjes te geven, maar aan ieder van ons!
Dus nee Erika, ik ga niet afwachten tot er beterschap komt. Ik ga eens kijken binnen-in mij hoe het met mijn vlammetje is gesteld en I’m gonna turn up the heat!
En tot slot wil ik nog mijn waardering uitspreken voor Erika, omdat ze de moed had om dit openlijk te bespreken. Ik wens haar alvast een warm jaar toe zodat ze bij 31 tevreden kan terug blikken.

Opiniestuk Erika Van Tielen – De Morgen

2013-10-13T12:50:26+00:00

5 Reacties

  1. Elke Vermeulen 13 oktober 2013 om 15:36 - Antwoord

    De nagel op de kop!

    • Peter Ven 13 oktober 2013 om 19:46 - Antwoord

      Een knappe en aanvullende reactie, van u Frouke. Eentje dat veel verduidelijkt voor mij. Maar ook met extra stof om over na te denken. Met stof dat dit vlammeke in me wat harder doet branden, omdat we het gevoel hebben dat de richting waar we invaren goed begint te zitten. En ook omdat dit thema hierboven een werkbaar instrument is, waarmee de richting die men vaart, kan bij sturen en versterken.

  2. MBM 13 oktober 2013 om 22:43 - Antwoord

    Bij het lezen van de tekst gaat zowaar da vlammeke harder branden! Merciekes!

  3. […] interne vlam erg verzwakt. (begin oktober schreef ik over die interne vlam een stukje op deze blog, klik hier). Het resultaat is bijgevolg erg vergelijkbaar met dat van een burn-out. Maar vergis je niet, het […]

  4. […] zat te smikkelen vertelde ik hen vervolgens het verhaal, dat ik een jaar geleden postte op deze blog, over onze interne vlam en het ontvangen van complimenten. In het kort komt het verhaal hier op […]

Reageer op dit bericht