Black Friday

//Black Friday

Black Friday

Afgelopen vrijdag was het BLACK FRIDAY. We leerden ondertussen massaal dat het in feite gaat om een koopjes-traditie die kwam overgewaaid uit Amerika, maar voor mij zal ik vanaf nu elke Black Friday even terugdenken op een ietsje andere manier aan deze 24ste november 2017.

 

Die avond stond het HB-café in Utrecht op mijn planning. Ruim op tijd en goed gemutst vertrok ik rond 16u richting het Noorden. In gedachten verzonken (nooit goed aan het stuur!) nam ik de snelweg richting Luik. Wrong direction! In mijn hoofd gingen er massa’s lampjes branden en een gniffelende glimlach ontsnapte voor ik het wist van mijn lippen. ‘Mooi zo!’ dacht ik, en ik sloeg mijn ogen (kort) ten hemel. Mooie boodschap, jongens! Ondertussen had mijn gsp al een alternatieve route berekend en met het goede voornemen om de rit vanaf nu heel bewust verder te zetten stuurde ik verder.

 

Bij de volgende stoplichten dacht ik even terug aan vorig jaar. Toen schreef ik een blogje naar aanleiding van een botsing, op 17 november. Wat was ik blij dat ik deze keer op veel subtielere wijze gewaarschuwd werd. Ja, opnieuw werd november een maand van ‘hard gaan’, met kerstkaartjes en een nieuwe webshop. De gelijkenis met vorig jaar zat er wel een beetje in. In mijn fantasie bedacht ik me hoeveel geluk ik onderweg al gehad heb en half luidop zeg ik: ‘Stel je voor zeg, dat ik weer een ongeluk zou hebben.’

 

Een dorpskern en een kleine lokale file later ben ik vlot op weg, op een rechte baan bij een snelheid van 70 km/u wanneer plots de brandstoftoevoer wegvalt, alle lampjes van het dashbord beginnen te branden, piep-geluiden de auto vullen en de stuurbekrachtiging uitvalt. Een snelle blik in de achteruitkijkspiegel vertelt me dat een grote vrachtwagen nadert. In een reflex klop ik op mijn dashboard, ongeveer daar waar het knopje voor de vier-pinkers zich bevindt en begin ik als een bezetene aan mijn stuur te hangen. Remmen lukt gelukkig wel nog en vlak voor een paaltje en net voorbij de oprit van een huis kom ik tot stilstand…

 

Instant adrenaline-shot! Niets gebeurd.

 

Ik was me er onmiddellijk zeer bewust van dat ik een probleem had: ‘Hoe kon ik alsnog in Utrecht geraken?’

 

Maar mijn hersenen weigerden dienst. Dus belde ik mijn externe brein op 😉 . Die stond me bij met massa’s mogelijkheden. Uiteindelijk viel de keuze op het regelen van een takeldienst en het bellen van mijn vader. Die kwam me redden en gaf me zijn auto zodat ik mijn reis verder kon zetten, om hij zou met de takeldienst terugkeren.

 

Te laat, maar ook nog net op tijd kwam ik toe in Utrecht. De parkeergarage die ik uitgekozen had stond tot op de bovenste verdieping gevuld. Eerst vloekte ik maar toen ik getrakteerd werd op een prachtig panoramisch lichtjes-zicht op een al in Kerststemming verkerende stad moest ik weer glimlachen. Merci, knipoogde ik naar de sterrenhemel.

 

Een beetje gehaast vond ik een deur naar buiten. Ik kwam terecht in vrijdagavondmensjesmassa’s. Het werd een beetje zoeken, eens vragen hier, eens vragen daar, en dan ‘Klop, klop.’ Achter de deur omsloten twee warme handen mijn afgekoelde handen en boden me een theetje aan. Een zachte stem wees me het toilet en nodigde me uit eventjes te gaan zitten. Wauw… In amper een paar tellen bracht deze dame me helemaal tot rust. Mmm. 

 

Maar ik was daar niet om te rusten. Wel om te spreken! Dus installeerde ik mijn computer (vroeg en kreeg hulp voor de scherm-instellingen), pakte mijn voordracht-stem uit en ging van start.
Het werd alsnog een hele fijne avond. Voor mezelf en voor de deelnemers. 
Hoe het komt dat ik dat zo zeker weet? Ik kreeg daarnet het evaluatie-formulier te zien en ik bloos er nog van!

 

Black Friday mag wat mij betreft dus de herinnering in mét een gouden randje 🙂

 

Fijn weekend,
Frouke
2018-06-13T15:31:59+00:00

4 Reacties

  1. Anna berg 1 december 2017 om 17:02 - Antwoord

    Dat is nog eens een fijn verhaal om het weekend in te gaan!

    • Frouke Vermeulen 1 december 2017 om 17:15 - Antwoord

      Ja hé, hoe pech toch tot mooie dingen kan leiden. Of je net behoedt van veel erger dingen. Dankbaar voor al mijn bewaarengelen, externe breinen, moeke’s en vake’s, helpers all over. De buurman wiens oprit ik net niet blokkeerde leende me ook nog zijn toilet voor ik mijn reis opnieuw aanvatte. 🙂

  2. Liese 2 december 2017 om 16:23 - Antwoord

    Wat een reflexen! Ook een paar mooie beloningen, zoals het einde van je verhaal. Waar ging je voordracht over?

    • Frouke Vermeulen 5 december 2017 om 11:31 - Antwoord

      Ik was te gast op het HB-café in Utrecht om te spreken over bore-out en hoe dit voor hoogbegaafden een extra uitdaging kan zijn.

Reageer op dit bericht