Frouke

Home/Frouke Vermeulen

About Frouke Vermeulen

This author has not yet filled in any details.
So far Frouke Vermeulen has created 89 blog entries.

Oude thema’s, in nieuwe jasjes

Oude thema's, in nieuwe jasjes Dat is sinds kort een onderdeel op mijn website Bladspiegeling, die integraal een kleine update kreeg (have a look around!), en nu qua inhoud weer beter aansluit bij wat ik wil aanbieden. Al laat dat zich steeds moeilijker in woorden vangen. Voor wie me nog maar kort volgt of nog niet kent In vogelvlucht: in maart 2012 stortte ik in na een jarenlange periode van intense verveling. Fysiek, mentaal, emotioneel en psychologisch totaal uitgeput en futloos. De diagnose: bore-out. De remedie: doe wat je graag doet en zoek het verder zelf uit. In september 2015 verscheen mijn boek 'Vechten tegen verveling' waarin ik open en bloot mijn verhaal deel, en een analyse presenteer van wat ik dacht dat de oorzaak van deze toch wel ingrijpende fase in mijn leven was. Ik zocht en vond troost, bevrijding, houvast en kracht door het begrijpen hoe mijn zelfbeeld van kind af gevormd werd, en waar het volgens bepaalde maatschappelijke waarden en normen geplaatst kon worden. Met name de thema's hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid speelden hierin een centrale rol. Wellicht nog belangrijker dan deze vooral mentaal-rationeel gerichte inzichten, waren het genuanceerd definiëren en erkennen van de emoties die hiermee gepaard gingen. Daarin was voornamelijk de ontwikkeling van het fysieke draagvlak voor deze emoties cruciaal. Hiermee tekende ik de krijtlijnen uit voor de weg van mijn hoofd naar mijn hart. Hoe [...]

Oude thema’s, in nieuwe jasjes2019-09-10T14:19:10+01:00

Hoogsensitiviteit doorleefd, in hart en ziel

Hoogsensitiviteit. Een term waarmee ik steeds minder werk. Wat? Ja, ik schreef er nog wel een boek over, I know! Wellicht een "zijns-gegeven" dat ik wél steeds echter beleef (uitleef). Elke dag die ik leef leer ik bij, verander en ontwikkel ik. Zo heb ik ervaren dat de term op zich én de onderliggende kennis bijzonder waardevol kunnen zijn in een bepaalde fase van onze persoonlijke ontwikkeling (en ontdekkingstocht). En...dat diezelfde term en kennis een struikelblok kunnen vormen om vérder te gaan, te kijken, diéper te voelen, te verbinden, je hart nog meer te openen, voor alle leven, voor iedereen, los van intelligentie, gevoeligheid, persoonlijkheid, begrip, empathie etc. Tijdens mijn verschillende verblijven in Peru heb ik persoonlijk ervaren dat wat ik over mezelf dacht in functie van hoogsensitiviteit niet overeind bleef. > Gevoelig aan geluid? Ik sliep er als een roosje in de meest luidruchtige hotels, met rochels, nimmer aflatend straatlawaai, nachtelijke serenades onder de douche, vrijende koppels, toeslaande deuren, radio jungle .... > Nood aan vast ritme om niet overprikkeld te raken? Ik beleefde er wekenlang de meest onregelmatige dagen en nachten van mijn leven. Mijn lichaam werd op alle manieren uit haar comfortzone gehaald en uitgedaagd. Ik voelde me er vooral sterker door worden. > Gevoelig aan bepaalde voedingsmiddelen? Ik at er alles. Het was geen enkel probleem. > Alles voelen, horen, zien. Het onuitgesprokene, het onzichtbare, het [...]

Hoogsensitiviteit doorleefd, in hart en ziel2019-07-30T16:24:46+01:00

Ser Humano

Deze ontboezeming past mooi in de categorie Open & bloot. Perfecter kan bijna niet. Want ten eerste ga ik dan bekennen dat er afgelopen vrijdag helemaal niemand kwam voor de Soul & Spirit Circle die ik met hart en ziel organiseer. Als ondernemer gebeurt het wel vaker dat er eens een evenement slecht gemikt of slecht gesmaakt valt dus dat ben ik in principe wel gewend. Toch vond ik het een beetje jammerder dan anders. Het bood me wél de kans om verder te werken aan een Soul drawing waar ik een paar dagen eerder aan begonnen was. Het moet rond 17u geweest zijn die avond dat uitgerekend de vriend waarvoor ik de tekening aan het maken was mij een berichtje stuurde met de vraag of ik dat liedje al had ingezongen. Haha. Nejet gij! Natuurlijk niet. Mijn eerder gebruikte excuus dat ik geen microfoon had kon ik niet meer gebruiken aangezien er een vette Snowbal blue op mijn bureau ligt te blinken. Bleef er niets anders meer over dan toegeven dat ik met de piepers zat. Want zo'n liedje zingen recht vanuit het hart, tijdens één of ander ritueel, da's één ding. Dat gaat vanzelf, da's pure liefde, dat stroomt. Dat is niet van mooi, dat is gewoon van doen, van zijn, van genieten, van delen. Datzelfde liedje zingen in uw eentje in de living, met als publiek een [...]

Ser Humano2019-06-10T17:47:36+01:00

Mantra kracht

Ik glimlach naar mijn scherm en knipoog naar mijn hart terwijl ik de tekst lees waarvan ik de betekenis opzocht. De mantra die daarnet van tussen mijn hersencellen naar de muziekkamer onder mijn schedeldak trippelde heeft een betekenis die mooi aansluit bij een thema van de laatste dagen. Vroeger vroeg ik me wel es kritisch af of mantra’s en zogenaamde sacred music wel écht […]

Mantra kracht2018-11-14T19:20:41+01:00

Ja, ik ga

Een diep dampend bord spaghetti, met van die lange fijne slierten, staat voor mijn neus. Iets in mij wil dit sliert per sliert aanpakken, maar net als bij het gerecht, is dat niet zo handig. Dus ik neem gewoon een hap en de rest volgt vanzelf wel. Eet je een hapje mee? Be prepared, het wordt wel lekker lang en cheesy 😉 Roeping ’t Moet ergens half mei zijn. Midden in de nacht word ik wakker. Je zou kunnen zeggen dat ik droom, maar het is heel anders. Dit is een soort van dromen dat […]

Ja, ik ga2018-10-04T23:57:44+01:00

Open en bloot

“Schrijf nu maar gewoon” klinken haar woorden even warm als haar hand op mijn arm. Het bemoedigende knikje van mijn vriendin zet haar aanmoediging nog enkele graden kracht bij. Ik moet (meer) schrijven, dat voel ik. Dat weet ik. Toch zit ik met een dilemma want na het boek over mijn bore-out waarin ik mijn verhaal open en bloot deelde nam ik me voor dat niet meer te doen. Omdat het kwetsbaar was en heel veel van me gevraagd heeft. Bovendien gingen mensen zichzelf met mij vergelijken, wat hun groei remde, en dat schiet natuurlijk niet op. Ieder heeft zijn eigen proces. Ik wist toen wel heel zeker dat ik mijn verhaal moest delen, zo puur mogelijk, omdat het een steun, een troost en een inspiratie zou kunnen zijn. En dat is het ook geweest. In deze nieuwe fase van mijn leven had ik het lumineuze idee opgevat om […]

Open en bloot2018-10-04T23:10:11+01:00

Stoel nummer 173

Luid applaus weerklinkt. Er wordt geroepen en getierd van uitzinnig enthousiasme. Tranen rollen van dankbaarheid en trots. Mensen groeten elkaar nu hartelijk waar ze zich daarstraks beperkten tot een beleefd ‘Goeie avond’. Enkele uren ademloos naast elkaar zitten, dit samen te beleven had duidelijk een impact gehad op elk van hen. Frederieke overschouwt de avond in het afnemende geroezemoes. Vanachter het roodfluwelen gordijn kijkt ze naar die ene stoel die de hele avond leeg bleef, behalve toen… […]

Stoel nummer 1732018-08-19T13:24:44+01:00

Een tribune vol vragen

Ze zit bij het raam en nipt van haar thee. Haar ogen stellen dan eens scherp op de donkere wolken, dan eens op de regendruppels op het raam. In de schittering van één van de druppels ziet ze een vraagteken. En ook in die ernaast. En die daarnaast, en erboven en eronder. Ze glimlacht. Waar is de tijd dat zij zich al die vragen stelde... 'Wat doe ik 'hier' eigenlijk?' wanneer ze in een eenzame bui zat. Om vlotjes over te gaan tot het schijnbaar onbeantwoordbare 'Wat is de zin van het leven?' als die bui te lang bleef duren. Gevolgd door een 'Hoe kan ik mijn leven zinvol maken?' bij het verschijnen van de eerste zonnestralen of in het hoopvolle ochtendgloren. Tot een 'Hoe kan ik een waardevolle bijdrage leveren?' na een stevig ontbijt, vastberaden de negatieve spiraal te doorbreken. Haar ontmoeting met de spirits van het staande volk had duidelijke sporen nagelaten, niet alleen in de vorm van blaadjes en humus in haar haar en enkele schrammen op haar armen. Ook in de vorm van een blijvend, dieper besef. Dat die vragen best wel nuttig kunnen zijn. En dat ze evengoed in de weg kunnen zitten. Dat ze in haar verleden voor stilstand en voor pieker-gedachten hadden gezorgd. Want hoe meet je 'zinvol', wanneer is iets zinvol genoeg, en wanneer draag je echt iets waardevols bij? Het besef ook [...]

Een tribune vol vragen2018-08-19T13:14:58+01:00

Dag klein verstandje

Frederieke kwam weer langs met een hele boterham. Geen honger? Geen erg. Scrol gerust door, helemaal onderaan vind je mijn persoonlijke boodschap ;) -------- Ze wordt achtervolgd, ze weet het zeker. Ze durft niet om te kijken. Lichtjes buiten adem stapt ze dapper verder. Frederieke let er extra goed op dat ze niet struikelt. Niet nu. De knokige oude boomwortels maken het haar niet makkelijk. Met elke voetstap stampt ze zichzelf wat extra moed in. Tik. Tik. Twee vingers tikken op haar schouders. 'Whooh!' wipt ze op en met een ruk draait ze zich om. Haar ogen flitsen heen en weer. Blaadjes. Takken. Stammen, Grond. Gras. Eikels. Focus. Focus. Focus! Niets. Frederieke ziet niets. Niemand. Ze wordt boos op zichzelf. Wat zijn dit nu voor verzinsels? Ze draait zich om en stapt mokkend verder. Stom hoofd. Het is altijd hetzelfde. Krak! Een immens grote tak vol dorre zijtakken en bladeren valt vlak voor haar voeten neer. Verstijft blijft Frederieke staan. Haar hart pompt driftig bloed rond. Ze voelt hoe haar hoofd begint te kloppen. Haar ogen vernauwen zich tot spleetjes. Haar handen ballen zich tot vuisten. 'Raaaaaaah!' Een zijtak bezwijkt onder haar kracht en het laatste restje leven wordt eruit geperst door de greep van haar handen. 'God-ver-dom-me!' knalt ze de tak bij elke lettergreep zo hard ze kan tegen het rotte gedrocht voor haar. 'Dit is voor toen die [...]

Dag klein verstandje2018-08-19T13:15:02+01:00